วันนี้จะแปลภาษาอังกฤษเสร็จไหมเนี่ย แต่เรื่องมันค่อนข้างน่าเล่ามาก เลยมาเล่า
มาเล่าเนี่ย อายและรู้สึกทุเรศตัวเองเหมือนกันนะคะที่เราเป็นคนแบบนี้ แต่เราคิดว่าถึงเราอาย แต่ถ้ามาเล่าแล้วคุณจะระมัดระวังตัวมากขึ้น เราก็ถือว่ามันไม่น่าอายแบบเลวร้ายเท่าไรหรอกค่ะ (หน้าด้านอยู่แล้ว – ด่าตัวเองอีกอีนี่)
ตะกี้ ตอนเราไปอาบน้ำ เราแปรงฟันก่อน คาบแปรงคาปาก แต่แล้วก็รู้สึกปวดฉี่ (ห้องน้ำบ้านเรามี 2 ห้อง แต่ห้องประจำของเราคือห้องที่เป็นคอห่าน) ขณะแค่ก้าวขาขึ้นคอห่าน เราลื่นค่ะ จำเหตุการณ์ไม่ค่อยได้ (2 วิ ใครมันจะจำได้วะ) เรารู้ตัวตอนตกอิสระค่ะ จำได้อีกทีคือมือซ้ายคว้าอ่างล้างหน้าได้ เพราะมือไว (แต่ใจไม่เร็วนะเว้ย แค่มือไว มือไม่ไวป่านนี้แปรงฟันทิ่มคอตายไปแล้ว พูดแล้วยังขนลุก)
ผลคือ
1. ขอบปากด้านขวาโดนแปรงสีฟันบาด (เรียกไม่ถูก) เอาว่าปากเจ่อ เพราะเอามือขวาปัดแปรงออกจากปาก ยังงง ๆ ว่ามันท่าไหนวะ
2. หน้าแข้งสองข้างเขียว จากการกระแทกคอห่านหรือกะละมังใส่น้ำ ไม่แน่ใจ แต่ชนสักอย่างแหละใน 2 อย่างนี้
ห้องน้ำเราของน้อยนะคะ แต่ทิศที่ล้ม น่ากลัวมาก คือ มันเห็นภาพเลยค่ะ ว่าเราจะตกมากระแทกกับอ่างหน้า ที่สำคัญคือ อีแปรงที่คาปากไว้เนี่ย ชาตินี้ไม่ทำแล้วแน่ ๆ (ถ้าคุณรู้จักเรา คุณจะรู้ว่าเราชอบทำอะไรพร้อม ๆ กัน หลาย ๆ อย่าง แล้วผลก็ออกมาไม่ได้ดีสักอย่าง – มันเป็นบ้าอะไรไม่รู้ พยายามแก้ไขอยู่)
แต่จริง ๆ ไม่ใช่ว่าเราประมาทนะคะ
ทุกครั้งที่เราอาบน้ำ เราจะขัดพื้นห้องน้ำเสมอ เพราะว่าเราเป็นคนที่ชอบถูสบู่หลายรอบ+อาบน้ำนานมาก (ถ้าเรียกว่าอาบ ไม่ใช่วิ่งผ่านน้ำ 3 วิ) พื้นมันจะลื่นมาก เราจำไม่ได้ว่าเราเคยล้มในห้องน้ำหรือเปล่า
"แต่ที่แน่ ๆ เรามีญาติ + คนรู้จัก ที่ตายเพราะว่าลื่นในห้องน้ำหัวกระแทกพื้น"
ด้วยเหตุนี้ เราจะขัดพื้นห้องน้ำทุกครั้ง ไม่ได้ขัดน้ำยานะ ขัดทุกวันตายพอดี (เหม็นคลอรีน) เราก็เอาแค่แปรงขัดพื้นนี่แหละ ขัด ๆ ให้มันหมดความลื่น เพราะเราไม่ต้องการให้ทั้งเราและครอบครัวเรา เสี่ยงอันตรายงี่เง่า ๆ (แต่โคตรอันตราย แถมเป็นอันตรายที่คนมักจะประมาท ไม่ค่อยระวังด้วย)
แต่จะว่าคุณป๋าก็ไม่ได้ "คุณปั๊บป๋า เผื่อมาอ่าน แอมไม่ได้จะว่าคุณป๋านะคะ แอมแค่เล่ารายละเอียดเฉย ๆ จริง ๆ" (คนใช้ห้องน้ำก่อนเราคือคุณป๋า อาบ อโรมาเทอราปี่สีม่วง ๆ อะไรไม่รู้ หอมมากแต่โคตรจะลื่น) เราไม่แน่ใจว่ามันลื่นที่พื้นอย่างเดียว หรือลื่นทั้งพื้นทั้งคอห่าน หรือ+ความซวยของเรา (คนจะซวย ช่วยไม่ได้) เราถึงได้ลื่นเกือบตาย (ปล.ไม่ได้บอกที่บ้านนะเนี่ย ทั้งที่เสียงขากระแทกมันเตะไปถึงกระป๋องน้ำอีกใบที่ตั้งอยู่ด้วย ทำให้ขันเขินในกระป๋องกระจาย แปรงขัดส้วมล้มระเนระนาด แต่ไม่ยักกะมีใครได้ยิน เพราะเขาดูละครตอนอวสานกันอยู่ เลยปล่อยเลยตามเลย ขืนบอกว่าลื่นในส้วม เดี๋ยวแม่จะมาถล่มส้วมโทษฐานที่ทำให้ลูกสาวสุดที่รักของท่านบาดเจ็บ-เกือบสาหัส)
แต่ก็เอาเถอะว่า การขัดพื้นหลังอาบน้ำของเรา ช่วยป้องกันอันตรายจากการลื่นล้มให้คนที่ใช้ห้องน้ำต่อจากเราได้ แต่ว่าช่วยป้องกันการลื่นล้มให้เราไม่ได้เลย ดังนั้น ต่อไปเราจะขัดพื้นก่อนใช้ห้องน้ำ (ไม่ต้องเวอร์ขนาดนั้นหรอกอีน้อง – คุณคงนึกในใจ) โอเค ๆ เอาแค่ว่าเราจะเลิกนิสัยทำอะไรหลาย ๆ อย่างในเวลาเดียวกัน เป็นอย่างแรกก่อนเลยแล้วกัน
ปล. เป็นห่วงทุกท่านจริง ๆ การตายจากการล้มในห้องน้ำ ไม่ใช่สิ่งที่น่าภาคภูมิใจเหมือนการไปออกรบ ดังนั้น จงระมัดระวัง ทั้งตัวคุณเองและคนที่คุณรัก เสียเวลาขัดพื้น 2 นาที (ขัดแค่ไม่ให้ลื่น) ดีกว่าต้องเสียใจไปตลอดชีวิต ต่อไปแอมจะทำอะไรอย่างระมัดระวังให้มากกว่านี้ จะได้เลิกเสี่ยงตายด้วยเรื่องงี่เง่าสักที
เออ ปล.อีกข้อ โปรเจกยักษ์ที่เล่าไปเมื่อครั้งที่แล้วของที่แล้ว ถูกพับไปเรียบร้อยแล้วนะคะ ขี้เกียจทำ - สุดท้ายคุณก็ไม่รู้อยู่ดี ก๊าก…
